Boekbespreking. Dit boek vormt de weergave van empirisch onderzoek naar het schikkingsgedrag van de rechter op de comparitie na antwoord. Verschoof en Van Rossum analyseerden honderd zittingen (vijftig kanton en vijftig civiel) op schikkingsgedrag aan de hand van observaties van comparities na antwoord, vragenlijsten ingevuld door en interviews met rechters, partijen en procesvertegenwoordigers. Zij concluderen onder meer dat zaken met een kleiner financieel belang vaker geschikt worden en de mate van ervaring van de rechter van invloed is op het bereiken van een schikking.

De auteurs zijn kritisch over de mate waarin rechters bijdragen aan conflictoplossing: rechters besteden regelmatig ten onrechte geen aandacht aan het onderliggend conflict, waar partijen dat wel verwachten. Als rechters daar wel op ingaan, gebeurt dat vaak afhoudend of erg oppervlakkig. Gaan rechters dieper in op het conflict, dan doen ze dat in meer dan de helft van de gevallen slechts bij een van de partijen. Volgens Verschoof en Van Rossum schieten rechters hierbij tekort in de nodige gesprekstechniek om op professionele wijze het gesprek te begeleiden. Verschoof en Van Rossum doen op basis van hun onderzoek een dertigtal praktijkaanbevelingen voor een andere zittingsaanpak, met name gericht aan de zittingsrechter, de opleiders van rechters en beleidsmakers. Niet alleen voor hen, maar zeker ook voor procesdeelnemers die meer inzicht willen krijgen in wat er gebeurt bij het beproeven van een schikking, is dit boek lezenswaardig. (PB)

R.J. Verschoof & W.M. van Rossum
Geschikt of niet geschikt? Schikkingsgedrag van de civiele rechter en de invloed daarvan op partijen
Montaigne reeks 7, Den Haag: Boom juridisch 2018, 448 p., € 56