LeberBoekbespreking. De patronaatsverklaring is een verzamelnaam voor geruststellende verklaringen van een partij in het bedrijfsleven. De patro­naatsverklaring is niet een in de wet geregelde figuur. Patronaatsverklaringen komen veel voor in concernverhoudingen, waar een moedervennootschap – de patroon – bijvoorbeeld verklaart een dochtervennootschap – de gepatroneerde – zodanig te ondersteunen dat de dochtervennootschap haar verplichtingen aan een financierende bank kan nakomen. Leber onderzoekt in haar dissertatie welke aansprakelijkheid de patroon zich met een patronaatsverklaring op de hals haalt.

De auteur onderzoekt de aansprakelijkheid van de patroon mede aan de hand van een rechtsvergelijking met Duitse en Engelse literatuur en jurisprudentie. Zijdelings komt ook ­Australisch recht aan de orde. Leber formuleert aan de hand van de verrichte rechtsvergelijking diverse aandachtspunten voor het opstellen van een ­patronaatsverklaring.

Hierna volgt een bespreking van de patronaatsverklaring in het (met name Nederlands) internationaal privaatrecht. Dit deel heeft een duidelijke meerwaarde, omdat patronaatsverklaringen vaak in een grensoverschrijdende context worden verstrekt. Ontstaat een geschil over een patronaatsverklaring in een internationale sfeer, dan dienen zich de vragen aan welke rechter bevoegd is kennis te nemen van de ingestelde vordering en door welk recht die vordering wordt beheerst. Deze vragen adresseert Leber in het laatste deel van haar proefschrift. (PB)

L. Leber
De patronaatsverklaring. Rechtsvergelijkende en internationaal privaatrechtelijke beschouwingen over de aansprakelijkheid vanwege een geruststellende verklaring
Diss. UU, Recht en Praktijk Contracten- en Aansprakelijkheidsrecht CA15, Deventer: Wolters Kluwer 2017, xxiii + 645 p., € 82,50